[jwplayer mediaid=”914″]

-Signor capitano si fermi qui.
-Sono tanto stanco, mi fermo sì.
-Attento, sparano, si butti giù.
-Sto attento, ma riparati anche tu.

 

– فرمانده لطفا اینجا وایستا

– من خیلی خسته ام، من وایمیایستم

– مواظب باش، اونا شلیک می کنن، سرتو بیار پایین

– من مواظبم، تو هم مواظب خودت باش

-Dimmi un po’, soldato, di dove sei?
-Sono di un paese vicino a lei,
però sul fiume passa la frontiera,
la riva bianca, la riva nera,
e sopra il ponte vedo una bandiera,
ma non è quella che c’è dentro il mio cuor.

 

– سرباز کمی حرف بزن، اهل کجایی؟

– من از کشور همسایه شمام

در هر صورت مرز از رودخونه رد میشه

ساحل سفید، ساحل سیاه

و روی پل یه پرچم می‌بینم

اما اونی نیست که تو قلب منه

-Tu soldato allora non sei dei miei?
-Ho un’altra divisa, lo sa anche lei.

 -No, non lo so, perché non vedo più,
mi han colpito e forse sei stato tu.

 

– تو از سربازای من نیستی؟

– من یه اونیفورم دیگه دارم، تو هم می‌دونی

– نه، نمی‌دونم، چون دیگه نمی‌تونم ببینم،

یه نفر بهم شلیک کرد، شاید تو بودی

 

-Signor capitano, che ci vuoi far?
– questa qui è la guerra, non può cambiar.

Sulla collina canta la mitraglia
e l’erba verde diventa paglia,
e lungo il fiume continua la battaglia,
ma per noi due è già finita ormai.

 

– فرمانده، چیکار می‌خای بکنی؟

– این جنگه، نمیتونی عوضش کنی.

رو تپه تیربار آواز می‌خونه

و علفای سبز، کاه میشن

و تو طول رودخونه جنگ ادامه داره

اما واسه ما دوتا از قبل تموم شده

 

-Signor capitano, io devo andar.
-Vengo anch’io con te, non mi puoi lasciar.
-No, non ti lascerò, io lo so già,
starò vicino a te per l’eternità.

 

– فرمانده، من باید برم

– منم باهات میام، نمیتونی منو ترک کنی

– نه، ترکت نمی‌کنم، می‌دونم،

تا ابد کنارت می‌مونم

Tutto è finito, tace la frontiera,
la riva bianca, la riva nera,
mentre una donna piange nella sera
e chiama un nome che mai risponderà…

 

همه چی تمومه، مرز ساکته

ساحل سفید، ساحل سیاه

در حالیکه زنی تو شب گریه می‌کنه

و اسمی رو صدا میزنه که هیچوقت جواب نمیده…

 منبع: وبلاگ ایتالیا و زبان ایتالیایی(کاوه)